adimlar-ibda-nedir-tanimak

İBDA’YI YENİ TANIYANLAR İÇİN BAZI KAVRAMLARIN İZAHI

adimlar-ibda-arabca-sanat

İbdâ:
Klasik Arapça’da benzersiz yaratma anlamına gelmektedir. Modern Arapça’da ise sanat yapmak, sanat eseri ortaya koymak demektir. Demek ki bu benzersiz doğuşun ruhunda yapılacak işi; yürütülecek eylemi sanatkârca yapmak vardır. Eylem, tamamen el emeği göz nuruna dayalı “el yapımı” bir “nesne” de olsa, tamamen fikre ve beyin gücüne dayalı çetin ceviz bir eser de olsa sanatkârca bir bakış ve yönelişle ele alınmalı ve o “nesne” görevini yerine getirdiğinde veya o eser okunduğunda ince işçiliğin farkına varmalıdır muhatap; “Şu parçaları etrafa dağılmış nesne veya şu elimdeki kitap bir ibdacının mahsûlüdür.” diyebilmelidir. Zira hadiste buyurulduğu gibi İnnallahe yuhibbu en yutkıne… Yani “Allah yaptığınız işi, güzelce yapmanızı, kemal-i ehemmiyetle ustaca yapmanızı ister, sever.” Dolayısıyla her ortam ve mekânda ibdâ yöntemini benimsemiş insanın, yaptığı işi güzel yaptığını görmek düşmanları şaşırtıp âciz bırakacağı gibi dostların da gönlüne su serpecektir.
Allah’a şükürler olsun ki, ibdâ ruhuyla yapılan güzel “nesneler”, eylemler ve üretilen eserler mevcuttur ve bunlara devam edilmesi gerekir. BTB’ler nesne olarak iyi bir örnektir. Gemi eylemi, cezaevi eylemi hem taktik, hem sonuç hem de devşirilen meyve ve sempatizan kitle toplamı bakımından muhteşemdir. Bu eylemler yapılış güzelliğinden ve herkesin dikkatini doğru mânâya doğru bir şekilde çekme bakımından benzersizdirler ve pek çok gencin kalbine ibdâ tohumu böyle atılmıştır.
Kuşkusuz burada bol misal yerine en iyilerden örnekler vererek yapılması gerekenin ne olduğunu vurgulamaya çalışıyoruz. İbdâ, hâdiselere her dem yeni bir gözle ama “evveli iyi bilip, âhiri sezici mümin ferasetiyle” bakmaktır. Kişi kendini en soğuk, en meşgul hissettiği ânda bile ruhunun bir köşesinde onu en hassas noktasından yakalayıp ona “yap, üret, var et, karşı koy!” dedirtebilen âteşîn bir fikirdir İbdâ. Kişi kendi başına bir kasabada da kalsa, hiç tanımadığı veya tanıyıp da kendisini anlayamayacağını bildiği insanlar arasında da kalsa ibdâ fikri onun ruhunda tıpkı bir yarıktan akan su gibi yolunu bulmalı ve çevreye sirayet etmek viçin fırsatını kollamalıdır.
Öyle ânlar olur ki insan tadına vardığı veya vardığını sandığı fikirden mest olur da bu garip tatmin hissi onu ayağa kalkmak ve duyurmak, eyleme geçmek ve geçirmekten el çektirir. Bu da hemen atlatılması gereken tehlikeli ânlardandır bizce. Kişi tamamen okumakla ve anladığını sanmakla tatmin olursa esas tad akınacak şeyi kaçırır. Bu işin tadı, büyüklerden ve kıdemlilerden duyduğumuz kadarıyla eylem ve fikrin kristalleştiği kavga ânlarında ortaya çıkar. Ruhunuz bir kartal gibi sevdiğiniz fikri tepenizde tutar da siz çelimsiz bedeninizle atılırsınız hedefe. Hedef ise karşısında gördüğü ve asla tarif edemediği savaşçı karşısında korkacak, bu korkuyla hem kaçacak hem saldıracaktır. Amma sizi asla durduramayacaktır.
Bir “nesne” yapan ibdâcı için nasıl mükemmel bir zamanlama, mükemmel bir mekân tayini ve olayın vukuu ile birlikte hedefin berhevâ olması veya donuna işeyerek kaçıp bu millete yaptığı hakaretleri hatırlaması nasıl derin bir tatmin doğuruyorsa; bir eser veren ve eser verdiği için de sıkıntılara düşen bir ibdâcı fikir işçisinin içindeki kor ateşi başka bir beyne ulaştırdığı ândaki hazzı da, öyle derin öyle tatminkâr olmalıdır.
İşte ibdâ; bir yönüyle üretmek, döllemek, benzersiz bir biçimde kurmak ve oluşturmak anlamına gelirken diğer yönüyle bu üretimi sanatkâr edasıyla yapmak demektir.
Özellikle İbda’ya yabancı olanların merak ettiği bir noktayı tekrar serahatle bildirmek lâzımdır ki; İbdâ bir tarikat, mezhep değildir.
İbdâ her şeyden önce bir hareket ve fikir yöntemidir.

adimlar-hürriyet-ve-zorunluluk-sanat

Kendinden zuhur
Bu kavram ruhun taşıdığı ve potansiyel olarak sahip olduğu yetenekleri kendi içinde yoğurup olgunlaştırarak yeri geldiğinde neredeyse tilkâî, spontane bir halde dışa vurmak demektir. Bu o kadar tabiî olur ki bazen, kişi bile nasıl olduğunu anlıyamaz. Kendinden zuhur, bir döl yatağında yavaş yavaş büyüyen ve erişen arslan yavrusunun günü geldiğinde doğması gibidir. Veya kişinin (veya) birimin hiçbir başka kişi veya birime ne telepati ne de kulaktan kulağa haber verme gibi ruhî ve maddî vasıtaları kullanmadan özel bir eylemi pişirmesi, tuzunu baharatını atması ve zamanı geldiğinde sofraya koyarak tüm gönüldostlarını, gönüldaşlarını memnun etmesidir. Bu ikinci kısımda kişi veya birim, ruhen hazır olmuş ve ne yapacağına nasıl yapacağına karar vermiştir. Eylem ise bu içle ısınan kazanın dışarda patlaması ile vuku bulan bir tezahürdür.
Her insan ilâhi sıfatların tesiriyle yaratıldığı için, kendini tanıdığı ve istidadının neye doğru olduğunu kavradığı ânda ne tür bir “kendinden zuhur” eylemi seçceğini kendisi anlar. Allah Teâla insanı muhteşem niteliklerle donatmıştır. Dolayısıyla ferdin gerek ferd olarak gerekse birim olarak yapabileceği pek çok şey vardır. “Kendinden zuhur” demek “kendini keşfet, potansiyelini anla, içindeki arslanı eğit ve uygun bulduğun ânda saldır!” anlamına geldiği gibi yine “kendini anla, yeteneklerini ve ustalığını geliştir, uygun bulduğun ânda patlat!” anlamına da gelebilir. Bir başka anlamı da “geçmişi doğru muhasebe ederek gelecek hakkında doğru, isabetli karar ver, tahmin yap, derin düşün ve yaz!” demektir. Ancak bu son yol en basit gibi görünse de en tehlikeli yoldur. Zira eylemin sıcak kokusu ve maddî sanatların soğuk tahlili o kişinin etinde ve ruhunda sentezlenmemiş ise kalemden dökülenlerin pek bir mânâsı olmayacaktır. Zira yazmak; hele zâbtedilemez olan şeyi; eylemi oluşturmak ve eylem içinde yaşamak için yazmak en keskin sırattır, aşılması zordur.
Şimdiye kadar kendinden zuhur’un ne olduğunu anlatmaya çalıştık. Kendinden zuhur ne değildir? Şimdi bunu izah edelim. Kitaplarda da vurgulandığı ve bilenlerin bildiği üzre kendinden zuhur, hesapsızlık değildir, kendi ürettiği rivayeti başkalarına inandırmak değildir. İslam dininin şeriatına, temel inanç manzûmelerine ufacık bir şekilde de olsa aykırı gidecek fikri sahiplenmek ve iyi bir şeymiş gibi başkasına aktarmak değildir. Kısaca kendinden zuhur, tam zamanında, tam yerinde, tam hakkedenlere tattırmak demektir. Ölçü, uyarı, mekân, gibi kavramlara dikkat etmek demektir ki Allah’a şükür bugüne kadar genel olarak buna dikkat edilmiştir. Bizde kasaplık ve suçu sâbit olmayanları doğrama gibi amele guruhunun işlediği veya işlettirildiği ucube şeyleri yapmak gibi bir gelenek olmadığı ve olmayacağı için bu konulara değinmek bile gereksiz. Ancak ocak kızıştığında ortaya konacak eylemlerin kalitesi; nasıl ve hangi amaçla yapılması gibi hususlar gündeme geleceği için şimdiden biraz değinmiş olduk. Kısaca eğer müslüman insan hata etmişse veya fikir namusu olan biri hata etmişse münasip bir şekilde “uyarılır” onun bedeni, maddesi “eks” edilmez. Bu iki sınıf dışındakiler ise önce uyarılır, sonra “gereken” ne ise yapılır onlar hakkında.
Ancak çok özel durumlarda ve düşmanın ana gücünün yoketme gibi hallerde kurunun yanında yaş da yanabilir ki bu hâller daha ayrıntılı incelenmesi gereken ve savaş hukukuna giren meselelerdir.

Su Keyfiyeti
İbda sisteminin ana kavramlarından biri de budur. Su keyfiyetine mâlik olmak mütefekkir Mirzabeyoğlu’nun kitaplarında ve özel konuşmalarında sıkça vurgulanan bir husustur. Bunun bir karşılığı “her zaman varolabilmek ve kendini hissettirebilmek” ise, diğer karşılığı “gerekeni gerektiği şekilde” yapmaktır. Su, ateşte buhar olur; normal ortamda ise kâh gürül gürül akar, kâh sızarak doldurur, kâh damlaya damlaya deler. Biz bu vasıfla her zaman varolmayı başaran yokedilemez savaşçılar haline geliriz.
Su keyfiyetinde olmayı başaran kişi her ân etkisini hissettirir. Gerektiğinde coşar ve düşmanın en güvendiği kaleleri hâk ile yeksan eder. Gerektiğinde yüksek kulelerden ve teraslardan sarkan sarkıtlar gibi ansızın bir hainin ve zalimin kafasına düşerek bir daha ebediyyen hata etmemesini sağlar. Gerektiğinde ise en saklı dairelere, yönetim odalarına sızarak tek tek kaydeder düşmanın bilgilerini…
Su, hayat vericidir; su keyfiyetinde olan ibdâcı, “açım” veya “bunalımdayım” diyene yanaşır ve onun neye ihtiyacı olduğunu açıkça hissettirir; gönlüne su serper; içindeki isyan ve direniş tohumları sulayarak onu ihyâ eder.
Su keyfiyetine mâlik olan ibdacı; dostlar arasında abesle iştigalden veya şahsî farklılıktan doğmuş verimsiz lâf kavgalarının alevlendiğini görünce bu amaçsız ateşin üstüne su serper; dostları barıştırır.
Su keyfiyetine mâlik olan ibdâcı üretkendir: eylem yapar, doğurur, doğurtur, okur, yazar, yürür, yumruk atar, tartışır, duâ eder, ağlar, kin duyar. O etkendir, daimî bir hareket hâlinde seyyal, cevval bir varlıktır. Sen onun bittiğini göremezsin. Eğer donuk ve sessiz görünüyorsa içindeki nefretten ötürü susmuştur ve sen bir zâlimin kafasına inmek için sivrilen bir buz sarkıtı görüyorsundur. İşte o, yine bir hücuma hazırlanan kedi sessizliği tadında bir sükûtla bakıyordur sana.

adimlar-inanc-sanat

Din
Din İslâm demektir. İslâm Allah’a teslim olmak, pazarlıksız inanmak demektir. Allah’ın yolunda Allah’ın emrettiği şekilde yaşamak demektir. İbda yöntemini benimseyenin bastığı sağlam inanç zemini, onu her zaman güçlü ve hakkı savunurken pervasız yapacaktır. Allah ve Rasûlü “Zâlimlere ve kâfirlere karşı koyun’” demişse bunun bir yöntemi olabilir ama savaştan kaçmanın hiçbir tevili olamaz. Zâlime ve kâfire karşı savaşmak yani cihad Kıyamete kadar bâki bir emirdir. Hiçbir sapık bu emri tevil edemez. Tevil edenlerin alnı karışlanır. Son ve kâmil din; ed-Dîn olan dindir ki, bu da İslâm’dır. Dolayısıyla diğer din ve inançlarda eğer hakikat ve güzellikten birkaç parça kalmış ise bu o inanç, sistem veya muharref dinin tamamen hakiki ve güzel olduğu anlamına gelmez. Ya İslâm gibi doğru bir inançtan etkilenmiş bir aklın, bu etkiyle o sisteme kattığı birkaç güzelliktir. Yahut Hz. Âdem’den bu yana gelen ama asıl ve hakiki müntesipleri kaybolmuş kadîm hak inançların artığı olan hikmetlerden ibarettir bu güzellikler. Dolayısıyla o hikmeti asıl kaynağına ircâ etmek veya kaynağının ne olduğunu araştırmak gerekir.
Şimdi Kıyamete dek kalıcı olan din İslâm olduğuna göre İslâm; diğer din, inanç ve sistemleri değerlendirirken ana kıstastır.

Kerim Baki

ADIMLAR Avrupa

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

*

Du kannst folgende HTML-Tags benutzen: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>